sosyomat.com

yazılcak şeymiydi şimdi bu..

neden ki ?

«ben sana git..me derken onurun wardı senin,
gözlerinin rengi wardı
ben içime hangi duayı katsam
amininde sesin wardı..


şimdi tüm mumlarım karardı
her yaprağım sarardı
öğretti hayat
senle harcadığım her dakika zarardı!»
diyebilmesin her seferinde...
^{ex nihilo nihil fit}

yazının güzelliği fark ettiriyor kendini.. özlemistik ,)

teşekkür ederim momento kattıkların için :)
en çok senin içindi aslında yazmayı düşünmüyordum uzun süredir :)

aslında buraya eklemeyi :)

off
acıttı..

:)) eyw..tşk güzel oldu ama
ki ne zamandir sağlam bir blog okumadim..
eline sağlık..

CourtneyLove acıtmasın isterdim...

momento teşekkür ederim :)

Bu topraklarda hep aynı hikaye.
Birileri gider, birileri kalır. Kalır. Ve Kalır.

giden ve kalanların yazdığı hikayelerdir okunanlarda...

aynı yazgı yeni cümlelerle yeniden hayat bulur!

oysa ki çok acı!

Sen gecenin karanlığından bir sabaha terlemiş uyanacaksın!

Hep çocuk kalsaydım..
Ayrılıkların sadece masallara ait olduğunu zannederdim ozaman..

acı bır geçek en güzel yalandan iyidir

oluk oluk ter akacak bacaklarından gecenin!
masalların bile mutlu sonda bittiği birhayal de yeniden karşılaşmak adına yol aldım...

ve gerçekti tercihim!

neden ^neden dedin ki

diyesim tuttu galiba :/

Seni götüren trenin arkasından gözyaşı dökeceğim
Beni unutma diye.
Islanmamış hayallerimi sallayacağım.
Sen görmesen de.
Sonra;
Parmaklarımın arasındaki umuttan
Bir nefes çekeceğim
Her şeye rağmen…
Ağlamayı unutmadığım gibi
Unutmayacağım seni
Ve ben;
Eskişehir tren garında hep seni bekleyeceğim.
Gözyaşı akan gözlerimi körlemek için.

-FeaRaF-

her zaman olduğu gibi dön başa

hep aynı oyunu oynuyor insan!

....akılsız başın cezası..

evet bunu anlamak güzel ama...

bazen ayak izleri kalır üstümüzde. dogum lekesi misali. ölüm lekesidir belki onlar da..

her ölüm yeni bir doğum sanki

çekip gidemezsin.. geri dönemezsin.. kalakalırsın.. eski tadı olmaz.. ne O'nunla ne O'nsuz...

bazen gitmek gerekir...ve tabii git demekte....
bana ne git diyen oldu nede ben becerebildim gitmeyi...ah ''''tanura'''' tuzlu yağmur gibi yağdın bu sargısız yaraya...:(

Mahbube...
ne gitmek ne kalmak en kötüsü değil mi arada kalmak...
---------------

leyliyar ...
zordur kararsızlıklar...severken gitmek daha da zordur...istemsizce kararlar vermek...arkaya dönüp bakmadan gitmek...evet beklersin birinin git demesini çoğu zaman kendinede şaşırarak ama duymaktanda korkarsın ya işte öylesi bir şey geriye kalan tek çare zamandır elinden tek gelendir öylece bırakmak her şeyi olduğu gibi...

canını acıtmak istemezdim...

tanura.. evet..ne yutabilmek.. ne tükürüp atabilmek.. boğazında düğüm gibi kalmak..
Leyliyar.. bükme dudaklarını sana gülmeler yaraşır.. bağımızın şen bülbülü...

yutkunamamak...

Ve belki bende yeni bir göğüste aşkı arayacağım, sevdiğimi sanacağım ya da sevildiğime inandırıp kendimi avutacağım bedenimi ve ruhumu!
en büyük kandırılmışlıkları en başından biz kendimize yapıyoruz..sırf bianlık mutluluk ıcın inanmış numarası yapıyoruz..sonunun bir öncekinden farkının olmayacağını bile bile kendimizi hançerle delik deşik yapıyoruz..biz kendi ipimizi kendimiz çekiyoruz..sonra vahlanıyoruz..
hayatlarımıza devam ediyoruz..
tekrar baştan..
ama yanılsamalarla...
eline sağlık

Güzel arkadaşım.. kadınlığını unutmadan yazabilen ender kadınlardan...Ve kalem eline çok yakışıyor......

Teşekkür ederim canım...
düşüncelerin beni çok mutlu etti :)